Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wywiad. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wywiad. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 2 listopada 2014

Rozmowy z dystansu

Autor:  Krzysztof Ziemiec
Rok wydania: Kraków 2014
Gatunek: wywiad, publicystyka
Liczba stron: 108
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M










Rozmowy z dystansu, to zbiór wywiadów. Krzysztof Ziemiec przeprowadza rozmowę z Jarosławem Kaczyńskim, Marianem Krzaklewskim, kardynałem Dziwiszem, Pawłem Kukizem, Adamem, Danielem Rotfeldem, Normanem Davisem, Anną Dymną, Arcybiskupem Michalikiem, ks. Izakewiczem-Zalewskim, Kornelem Mazowieckim, Leszkiem Balcerowiczem, generałem Skrzypczakiem, Hanną Suchocką, Ewą Błasik, Stanisławem Grygielem oraz Romanem Kluską.

Z książki dowiemy się o planach rozmówców, o Kościele, rządzie, polityce zagranicznej i biznesie. Tematy uniwersalne, ale ludzie udzielający wywiadu to osoby niezwykłe. Gwiazdy, politycy, kler i historycy. Każdy wywiad, choć nie co krótki, przybliża nam ich plany. Dowiemy się co dla tych person jest najważniejsze, czym się zajmują w ostatnim czasie itd.

Ziemiec zebrał kilka najciekawszych wywiadów. Najbardziej interesującym jest sytuacja na naszej wschodniej granicy. Stan Polskiej Armii i sprawy związane z zagrożeniem wojną.


Książka, to coś w rodzaju skrótu z najważniejszych wydarzeń jakie mają miejsce w ostatnim czasie w Polsce. Dobrze być na bieżąco z tymi informacjami. Polecam publikację każdemu głodnemu świeżych informacji czytelnikowi.

Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 


    

niedziela, 13 kwietnia 2014

Świadectwa świętości

Autor: Stanisław Tasiemski
Rok wydania: Kraków 2014
Gatunek: wywiad, dokument
Liczba stron: 116
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M














Wszyscy, którzy pamiętają Ojca Świętego z niecierpliwością czekają na wielką uroczystość, która odbędzie się już niedługo, 27 kwietnia 2014 roku. Mam na myśli oczywiście kanonizacje Błogosławionych Jana Pawła II i Jana XXIII, na placu świętego Piotra. Dziesięć lat po śmierci Papieża Polaka będziemy świadkami wydarzenia, które na zawsze zapiszę się na kartach historii i naszej pamięci. Warto więc przypomnieć sobie, kim był i jakich wielkich rzeczy dokonał nasz rodak z Wadowic.

Wydawnictwo M wyszło naprzeciw naszym czytelniczym oczekiwaniom i wydało kilka fascynujących pozycji, opowiadającym o Błogosławionym Janie Pawle II. Na początku chciałbym zaproponować, krótki zbiór wywiadów przeprowadzonych i opracowanych przez ojca Stanisława Tasiemskiego pod tytułem Świadectwa świętości.

Autor daje nam możliwość poznania Ojca Świętego, takiego którego znaliśmy, pamiętamy i którego kochaliśmy. Przypomina nam o tym, jak Papież traktował ludzi, jak się do nich odnosił i jak jego zachowanie wpływało na relację, z każdym kto przebywał w jego otoczeniu.

Wywiadu udzielają osoby, które były w bliskim kontakcie z Janem Pawłem II: pracownik sekcji Polskiego Sekretariatu Stanu ksiądz Paweł Ptasznik, rzecznik prasowy Watykanu Joaquin Navarro-Valls, arcybiskup Piero Marini, pisarka Wanda Półtawska, profesor Stanisław Grygiel oraz historyk Ludmiła Grygiel, wywiad kończy rozmowa z ojcem Konradem Hejmo. Są to ludzie nauki, dla których skromny ksiądz Wojtyła stanowił ogromny autorytet, był jednak nie tylko ich mentorem, ale również przyjacielem.

O czym właściwie jest książka?

Książka jest częścią naszej historii, tym co pozostawił po sobie, można rzec w spadku, Papież. Znajdziemy w niej kilka ważnych prawd o jego życiu, ale także jego słowa skierowane do nas. Prosty przekaz o miłości, tolerancji i szacunku. Jaki był Jan Paweł przedstawiają nam media, ale to co krył głęboko w sercu poznamy tylko czytając jego dzieła. Wywiady ukazują najpiękniejszą, prawdziwą twarz Ojca Świętego, jego życiową filozofie oraz silny, całkiem nowy i solidarny Kościół, który zbudował.

Jeżeli interesuje cię historia o Papieżu, który rozumiał ludzi i ich duchowe potrzeby, ta książka jest stworzona dla ciebie. Gorąco polecam. Jest to ciekawa, lekka i bardzo fascynująca lektura, przy czym krótka i warta poświęcenia, tych kilku godzin na zgłębienie jej treści.




Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 
    

niedziela, 27 października 2013

Alfabet braci Kaczyńskich

Autor: Michał Karnowski, Piotr Zaremba
Rok wydania: Kraków 2006
Gatunek: publicystyka, wywiad, historia
Liczba stron: 300
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M
Źródło obrazka: obrazek skopiowany ze strony Wydawnictwa M















   Michał Karnowski i Piotr Zarebma w ciągu dwóch lat stworzyli dokument, który opisuje jaką rolę w historii odegrali bracia Lech i Jarosław Kaczyńscy. Alfabet Braci Kaczyńskich, taki tytuł nosi książka duetu Karnowski – Zaremba. Tytuł sugeruje, że jest to dokument, którego budowa ułożona jest chronologicznie. Jak okazało się później jest to bardzo przydatny zabiegł, dzięki któremu możemy szybko wyszukać interesujące nas wydarzenie, czy postać.

-Pomaszerowaliśmy gęsiego: Jarek pierwszy, ja za nim - opowiada Lech Kaczyński. Bucholtz zobaczył pierwszego Jarka i mówi: proszę siadać. Ale gdy do gabinetu wkroczył Lech, zorientował się, że to bliźniacy Kaczyńscy i szybko powiedział: "niestety miejsc już nie ma". Tą jedyną decyzją przesądził o dalszym życiorysie Kaczyńskich.

   Autorzy w szeregu wywiadów próbowali dowiedzieć się jak najwięcej o kulisach polityki w Polsce. Główną rolę w tym teatrze polityki odegrali prezydent i premier Kaczyńscy. Publikacja opisuje jak wyglądała droga do szczytu słynnych w Polsce bliźniaków. Znajdziemy tu wzmiankę o współpracy z KOR, a także resztę działalności w opozycji poczynając na biurze MKS, poprzez współpracę z NZSS Solidarność i TKK. Wywiad pokazuje również działalność braci w latach 90-tych, współpracę z Lechem Wałęsą i jego gabinetem. Zawiera także informacje na temat współpracy z Kościołem oraz oczywiście z PiS. W zasadzie opisany został cały przebieg kariery politycznej dwójki, a także dowiemy się  trochę o pochodzeniu Kaczyńskich w zawartej w książce biografii.

   Bracia Kaczyńscy wygrali wybory, ich partia uzyskała poparcie większości Polaków. W kraju pojawiły się zmiany, które niosły ze sobą nadzieje na poprawę losu rodaków. Traktat lizboński, polityka energetyczna, projekty związane ze zmianą konstytucji, to tylko namiastka tego co zdołali zrobić Kaczyńscy. Spore zasługi należy im również przypisać na arenie odbudowy kultury w Polsce. Z inicjatywy prezydenta powstało największe w Polsce Muzeum Powstania Warszawskiego, a także mniejsze świątynie kultury i sztuki tj. opera w Bydgoszczy.

   Książka jest cennym źródłem informacji o zmianach zachodzących w polskiej polityce, na przestrzeni trzydziestu lat. Niestety możemy się tylko domyślać jak wyglądał by kraj gdyby nie katastrofa we Smoleńsku i śmierć wielu polityków związanych z prawicą. Powinniśmy jednak z dumą opowiadać o tym co udało się zmienić braciom Kaczyńskim,
w kraju ogarniętym chaosem, komunizmem i co za tym idzie terrorem. Książkę polecam historykom i polityką. Jest to łatwa lektura, której budowa ułatwia wyszukiwanie informacji. Wywiad wnosi sporo odpowiedzi na temat rządów PiS, a także prowadzonej polityki przez prezydenta i premiera. Forma wywiadu również ułatwia czytanie, tak jak i indeks na początku książki.

moja ocena: 8/10

Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 
    

M. Karnowski, P. Zaremba, Alfabet braci Kaczyńskich, Kraków 2006, s.92.

środa, 11 września 2013

Przebudzenie

Autor: Joanna Lichocka
Rok wydania: Kraków 2012
Gatunek: dokument, publicystyka, wywiad
Liczba stron: 177
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M
Źródło obrazka: obrazek skopiowany ze strony Wydawnictwa M













   10 kwietnia 2010 roku o godzinie 8:41 doszło do tragedii, po której zamarła cała Polska. Katastrofa rządowego samolotu w Smoleńsku na zawsze zapisze się na czarnych kartach historii naszego kraju. Zginęło wówczas 96 osób. Elita naszej władzy, inteligencja, wojskowi oraz duchowni, którzy lecieli na uroczystość 70 Rocznicy Zbrodni Katyńskiej. Jak wówczas reagowało społeczeństwo i media? Jak reagował rząd? Czy staliśmy bierni i przyglądaliśmy się całej tej sytuacji? O tym jest książka Joanny Lichockiej pod tytułem Przebudzenie.

"Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie."

   Przebudzenie to zbiór wywiadów z ludźmi, którzy powiedzieli nie władzy i mediom. Od samego początku próbowano manipulować społeczeństwem, z czasem kłamstwa podawane przez media i Rząd były tak jasne, że miejscami aż śmieszne. Naród nie dał się jednak zakuć w kajdany bezradności. Ludzie wyszli na ulice chcąc zjednoczyć się i pokazać, że jesteśmy narodem solidarnym, a ta tragedia nie jest nam obojętna.

   Wywiadu Pani Lichockiej udzielali Anita Czerwińska, Anna Ornatowska - Magierowska, Daniel Górnicki, Marek Głowacki, Andrzej Olszewski oraz Wojciech Wencel. Różni ludzie, jeden punkt widzenia. Wywiady pokazują jak my Polacy reagowaliśmy w tych trudnych dniach. Na Krakowskim Przedmieściu stawiło się jak na wezwanie tysiące ludzi. W ciszy i modlitwie przeżywając cały dramat związany z katastrofą. Zbierają się nadal dziesiątego każdego miesiąca aby pokazać, że zależy nam na prawdzie i że pamiętamy.

"To jest takie naturalne miejsce dla warszawiaków, gdzie można pokazać swój sprzeciw, spotkać się, nawet w takich chwilach jak w stanie wojenny..."

   Z książki dowiemy się o tym co o katastrofie Tupolewa i całym śledztwie sądzą zwykli ludzie, uczestnicy pochodu z pochodniami. Dowiemy się jak przebiegała walka o krzyż oraz kto brał w niej udział, a także co dla ludzi oznaczał ten symbol. Wywiad ukaże prawdę o kłamstwach jakie nam przez ostanie lata sprzedają media oraz nieudolności rządu. 

"Wszyscy marzymy o państwie, w którym człowiek mógłby naprawdę głęboko przeżywać wspólnotowe radości i cierpienia, zamiast prześlizgiwać się po powierzchni, jak to jest w tej chwili."

   Podsumowując książka ta powstała na potrzeby ludzi, którzy dość mają kłamstw i chcą dowiedzieć się prawdy o obliczu Polski, o ludziach którzy kochają ojczyznę i czują, że trzeba coś zmienić. Piękny gest jakim jest Pochód każdego dziesiątego miesiąca na upamiętnienie tych wielkich ludzi, ukazuje że jesteśmy wstanie sprzeciwić się systemowi. Pokazuje, że niezależnie od tego czy jesteś dyrektorem w wielkiej firmie, nauczycielem, studentem, poetom czy kimkolwiek innym jesteś jednocześnie Polakiem, katolikiem, patriotom. 
Książka ma formę wywiadu dlatego czyta się ją dość przyjemnie. Miłym dodatkiem jest również płyta z wierszami Pana Wencela. Nie są to jednak wiersze lekkie, dlatego polecam słuchaczom o mocnych nerwach. Zapraszam do poznania tej lektury i historii ludzi którzy opowiadają się za prawdą.

moja ocena: 7/10

Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 
    


1. Joanna Lichocka, Przebudzenie, Kraków 2012, s. 26.
2. Ibidem, s. 144.
3. Ibidem, s. 176.

sobota, 27 lipca 2013

Czy jeszcze warto rozmawiać?

Autor: Sylwia Krasnodęmbska
Rok wydania: Kraków 2011
Gatunek: wywiad, publicystyka, dokument
Liczba stron: 180
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M
Źródło obrazka: obrazek skopiowany ze strony Wydawnictwa M













   Program Jana Pospieszalskiego Warto Rozmawiać poruszał tematy, którymi nie zajął się wówczas żaden inny program nadawany w telewizji oraz innych mediach. Dziennikarz rozmawiał z politykami, filozofami, socjologami, nie zależnie od tego jakimi poglądami politycznymi, czy religijnymi kierowali się w życiu rozmówcy. Ważne było aby pokazać prawdę i tylko prawdę, wspierając się wszelkimi dostępnymi dowodami. Pospieszalski za pomocą dokumentów, filmów oraz słowa, pokazywał rzeczywistość, a nie jak większość mediów jakieś urojenia, czy to co dyktują ludzie mający pieniądze. W oczach pewnych wpływowych osób, program stał się nie wygodny. Najpierw przesuwano godziny emisji, aż w końcu zdjęto program całkowicie z anteny. Miało to miejsce 22 lutego 2011 roku. Mimo starań dziennikarzy, za sprawą dyrektor Iwony Schymalli nie doszło do reaktywacji programu. Przyczyną zdjęcia programu, jak podała Schymala, były powody polityczne. 

 "Konflikt pomiędzy tym, co nienormalne, a tym, co normalne; co przyjęte i uznane, a co nieuznane, będzie nam później towarzyszył cały czas."

   Autorką wywiadu, bo tym jest książka Czy jeszcze warto rozmawiać? jest Sylwia Krasnodęmbska. Panią Sylwie znamy między innymi z artykułów Gazety Polskiej, współpracowała z Radiem Grudziądz i redakcją Panoramy, była również redaktorem Warto rozmawiać. Pisarka podejmuje dyskusję z Janem Pospieszalskim, Pawłem Nowickim oraz Maciejem Pawlickim. Rozmawiają o programie Warto rozmawiać. Celem wywiadu jest jak sądzę przybliżenie czytelnikowi wartości jakie przedstawiał program i o tym jak program był ważny w epoce cenzury i zakłamania medialnego. Była to prawdopodobnie ostatnia linia obrony przed władzą, rządami liberałów oraz lekarstwem na ogólne zaślepienie społeczeństwa.

"To nie są banały, bo zastanawiam się, czy generał Fieldorf "Nil" za 50 lat zachowa się w pamięci zbiorowej jako bohater czy jako bandyta. A to pytanie jest zasadne, bo sędziowie tzw. wolnej Polski jeszcze kilka lat temu mówili Marii Fieldorf - Czarskiej, że jej ojciec był bandytą."

   O czym właściwie był program, który okazał się tak szkodliwy politycznie? Pospieszalski poruszał takie tematy jak aborcja, seks w szkole, pigułki antykoncepcyjne, tolerancje gejowską, AIDS. Program opowiadał także o dyskryminacji kobiet, anoreksji, emigracji, własności ale również przeszedł do takich zagadnień jak szpiegostwo, bezkarność w Polsce, prawa człowieka, SB, korupcja, Katyń oraz tragedia smoleńska. Można się więc zastanowić, czym różnił się ten program od innych. Nadawał przecież podobne treści jak inne wówczas programy publicystyczne. Różnica jednak była znacząca. Warto rozmawiać jako jeden z niewielu programów ujmował tematykę od strony społeczeństwa i na nim skupiał się głównie. Przykładowo materiał o generale Nilu przedstawiał prawdę o sądach i o tym jak nasz kraj traktuje bohaterów. Odcinek o antykoncepcji przekazywał nam prawdę o korupcji wśród lekarzy oraz o ich niekompetencji związanej z przepisywaniem leków niepełnoletnim. Większość odcinków pokazała jak bardzo Polska jest skorumpowana i jak bardzo społeczeństwo jest bezradne wobec silnej ekipy trzymającej władzę i kierującej się zyskiem, a nie dobrem ogółu. 

"Tak, tylko w tym programie mówiliśmy o tym właśnie, że prawo jest, ale nie jest ono egzekwowane..."

   Fragment, który wzbudził najmocniejsze we mnie emocje, nosił tytuł Dziecko, płód czy odpad szpitalny? Czytałem ten rozdział myśląc, że mam do czynienia z fikcją literacką. Nie zdawałem sobie sprawy, że w Polsce mają miejsce takie praktyki. Nie opiszę o co dokładnie chodziło aby nie zdradzać za dużo. Dzięki książce  dowiedziałem się sporo o tym jak działają instytucje w Polsce: sądy, rząd, administracja, w zasadzie wszystkie organy rządzące. Przyznam, że z punktu widzenia redakcji Warto rozmawiać wszystko wydaje się dużo bardziej jasne oraz co za tym idzie straszne, ponieważ okazuję się, że nie jesteśmy w stanie walczyć w żaden sposób, z aparatem cenzury w naszym kraju. Pozostał jedynie internet, ciekawe jednak na jak długo?

"Próby bojkotowania programu miały odbyć się... nawet w samym programie."

    Spytamy zatem, dlaczego zdjęty został program Jana Pospieszalskiego z anteny TVP? Czy jesteśmy w stanie jakiejś wojny, a może z jakiegoś powodu ukrywa się przed nami prawdę?  Po katastrofie smoleńskiej wiele się zmieniło. Masowo wyrzucano dziennikarzy piszących i relacjonujących to wydarzenie. Każdy kto ukazywał prawdę, odmienną od tej, którą wmawiała nam skorumpowana większość dziennikarzy, w dziwnych okolicznościach tracił pracę, a czasem również życie. Widocznie komunizm i PRL tak głęboko zakorzenił się w naszym życiu, że nie jesteśmy już w stanie go w żaden sposób wykorzenić. Mieliśmy może jakąś realną szansę na poprawę egzystencji gdy żył prezydent Lech Kaczyński. Tragedia w Smoleńsku ją jednak przekreśliła. Ostatnie wolne media padły pod naciskiem władzy. Uważam, że nadal warto rozmawiać, choćby i o tym jak traktuje się u nas wolność słowa. Zapewne będę posądzony o szerzenie teorii spiskowych ale sądzę, że usunięcie programu z anten, było bezprawne, bezpodstawne, po prostu było to pogwałcenie wolności słowa. Program był potrzebny i jak twierdzi spora część społeczeństwa, nadal Warto rozmawiać.


Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 

    

moja ocena: 8/10
 
   

niedziela, 21 lipca 2013

Kompendium Patriotyzmu

Autor: Dominik Zdort
Rok wydania: Kraków 2012
Gatunek: wywiad, publicystyka 
Liczba stron: 142
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M
Źródło obrazka: obrazek skopiowany ze strony Wydawnictwa M













   Pierwsze spojrzenie na książkę i moje oczy przyciąga Biały Orzeł, co ważne z zamkniętą koroną. Nie pisze o tym bez powodu. Godło przedstawione w zamkniętej koronie bowiem, przez wielu Polaków jest traktowane, jako symbol wolnego, suwerennego Państwa Polskiego. Co ciekawe dzisiejszy orzełek w Herbie ma otwartą koronę. Oczywiście to tylko teoria i moim skromnym zdaniem nie ma zastosowania w historii, ponieważ za czasów Jagiellonów, gdy Rzeczpospolita była liczącą się w Europie potęgą, orzeł również miał otwartą koronę. Nie zmienia to jednak faktu, że symbolika jest tu jak sądzę nieprzypadkowa.

   Znany Polski dziennikarz, Dominik Zdort, postanowił stworzyć, coś w rodzaju kompendium, stąd tytuł Kompendium Patriotyzmu. Nie wiem, czy nazwa jest trafna, może tytuł powinien brzmieć - Czym jest Patriotyzm? Książka jest zbiorem pięciu wywiadów, z wybitnymi autorytetami. Na pytania redaktora odpowiadają socjolog Zdzisław Krasnodębski, poseł na sejm RP Antoni Macierewicz, ks. abp. Józef Michalik - przewodniczący Episkopatu Polski, Jan Pospieszalski, również znany publicysta oraz artysta i na końcu poeta i felietonista - Wojciech Wencel. Dobór tak różnych postaci, działaczy również nie jest przypadkowy. Autor chciał pokazać kilka różnych spojrzeń na te zagadnienie.

"Polskość anonimowa nie jest  żadną polskością, podobnie jak anonimowe chrześcijaństwo nie będzie nigdy pełnowartościowe, powoli staje się fikcją. Niezbędny jest zarówno czyn, jak i słowo."

   Książka ma nam pomóc zrozumieć istotę patriotyzmu. Pełna jest zagadnień filozoficznych oraz etycznych. Rozmówcy opowiadają o takich ważnych sprawach jak tragedia Smoleńska oraz wpływ tego ciągle trwającego dramatu na społeczeństwo. Okazuje się, że śmierć polskiej elity politycznej, odrodziła w części Polaków pewne uczucia do Ojczyzny. Z jednej strony jest to strach o los Kraju oraz przyszłość Polaków, z drugiej strony potrzeba, za którą jak opowiadają rozmówcy poszła jedna trzecia rodaków. Potrzeba ta polegała na czynnym uczestniczeniu w ostatnich wydarzeniach, a także na sprzeciwie wobec bierności Rządu i jego nieudolnych posunięciach. Tak oto jesteśmy świadkami odrodzenia się patriotyzmu, porównywalnego do tego z czasów powstań, jak twierdzą pytani przez Zdorta. Zgodnie mówią, że prawdziwy patriota to ten, który coś robi, a nie ten który pozostaje bierny wobec tego co się dzieje. Przy czym przedstawiają bardzo różnie postawę patriotów w Polsce. Czy patriotą jest człowiek, który na ostatnią chwilę zbiera ekipę i buduję autostradę, na odcinku, którym jest to niemalże nie możliwe do wykonania, w tak krótkim czasie i przy tak małym nakładzie finansowym? Myślę, że dziś jest to oznaka prawdziwego uporu i polskiego patriotyzmu. pamiętamy, że ludzie Ci nie otrzymali nawet honorarium za swoją pracę, a poświęcili się jej całkowicie.

" - Jak powinien się zachować polityk, abyśmy mogli nazwać go patriotą?"

   Także różne są przejawy patriotyzmu, inaczej widzi je katolik, a inaczej rozumie je poseł, czy artysta. Jest jednak ważnym, nierozerwalnym aspektem naszego życia. Mogę śmiało powiedzieć, że patriotyzm mamy we krwi, czego nie jeden raz świadkiem była historia. Polska zniknęła z map ale z pomocom ludzi, którzy wierzyli i walczyli o swój, nasz kraj powróciła na nie. Wielu ludzi ucieka z Polski, szuka lepszego jak sądzę  miejsca dla siebie i dla rodziny za granicą. Oni nie walczą, ale czy to ich wina, przecież nikt ich tego nie nauczył. Media pokazują nieudolne rządy, po prostu śmieszne antyspołeczne i antyrodzinne ustawy, zabijające w nas to, co w Polakach było najpiękniejsze. Kochamy swoją historię, jesteśmy dumni z naszych przodków, potrafimy walczyć i nigdy się nie poddajemy. Zarówno zachód, jak i wschód wiedzą o tym, dlatego tak bardzo tłamszona jest w nas inicjatywa. Dusi się w nas miłość do Ojczyzny, regionu, tradycji i przede wszystkim do wiary oraz Kościoła. Naród bez tych wszystkich cech, przestanie istnieć. Wiedzą o tym ludzie, którzy szkodzą rozwojowi Ojczyzny. Tacy ludzie nie powinni nazywać się patriotami ale niestety, tacy ludzie rządzą naszym krajem - jak twierdzą rozmówcy Dominika Zdorta.

   Na prawdę jest to świetna książka, która skłania do wielu przemyśleń. Zarys patriotyzmu przedstawiony z kilku punktów widzenia - prawdziwych patriotów był znakomitym pomysłem. Dzięki temu dowiedziałem się istotnych informacji, których nie pokażą media, ze względu na ogólne zakłamanie i może strach przed represjami. Szkoda, że nawet dziś cenzura i brak uczciwych informacji jest na porządku dziennym mediów publicznych. Wydawałoby się, że media powinny stać na straży prawdy, a nie wspierać polityków, dlaczego jest inaczej? Gorąco zachęcam do zgłębienia tej publikacji.

Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 


    

moja ocena: 7,5/10






piątek, 12 lipca 2013

Chciałbym Kościoła ubogiego dla ubogich

Autor: Papież Franciszek - kard. Jorge Mario Bergoglio
Rok wydania: Kraków 2013
Gatunek: wywiad, dokument, publicystyka
Liczba stron: 112
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M
Źródło obrazka: obrazek skopiowany ze strony Wydawnictwa M













   Biały dym nad Kaplicą Sykstyńską oznacza jedno - kardynałowie wybrali nowego Następcę świętego Piotra. Wybrany 13 marca 2013 roku, w piątym głosowaniu, drugiego dnia konklawe, kardynał Jorge Mario Bergoglio pokornie zaakceptował decyzje kardynałów i przyjął imię Franciszek. Cały świat cieszył się z tego wyboru. Katolicy zastanawiali się, jakim Papieżem będzie skromny argentyński duchowny? Co przyniesie pontyfikat 266 Papieża? Książka napisana we współpracy z redaktorami Katolickiej Agencji Informacyjnej, udzieli nam na te i na kilka innych nurtujących nas pytań odpowiedzi.

"Miserando atque eligendo."

   Książka jest zbiorem wykładów, homilii, kazań oraz wywiadów, które przybliżają nam postać kardynała z Buenos Aires. Jest jakby podróżą do przeszłości, podczas której dowiemy się, jakie problemy poruszał Papież zanim objął swe stanowisko. Sporym zaskoczeniem było dla mnie to co dzieje się w Argentynie, a także problem, który nie jeden raz poruszał Kościół - aborcja, a do którego w swych kazaniach powracał Ojciec Święty.

"...głowa, która jest zbędna, głowa, która przeszkadza, to głowa która spada...Oczywiście jeżeli ktoś myśli, że życie przeszkadza..."

   W jednej z homilii kardynał Bergoglio poruszył temat niewolnictwa. Wydawało by się, że dziś traktowanie człowieka jak przedmiot, własność nie ma już miejsca. Okazuje się, że problem istnieje nadal w Ameryce Południowej, gdzie dziewczynki są porywane i zmuszane do prostytucji. Innym problemem było to, jak traktowani są emigranci. Wyzysk prowadził do upodlenia szukających szczęścia emigrantów oraz co za tym idzie, do biedy. W upadku moralności Papież widział największe przekleństwo dzisiejszego świata. Wspierał, namawiał i budował w ludziach wiarę. Mówił, że życie jest piękne, ale życie jest trudne. Nie należy jednak iść na skróty ale dbać o rodzinę i w życiu zawsze kierować się miłością.

   Biografia prymasa z Argentyny, znajdująca się w książce, może nam sugerować to, jakim będzie Papieżem. Wiemy, że imię które sobie obrał nie był przypadkowe. Miało oznaczać to jaką drogą w polityce Kościoła,będzie podążał Papież. Z miłosierdziem i wybraniem, brzmi zawołanie Franciszka.  Swoje modlitwy kierować będzie Papież, w szczególności do najbardziej potrzebujących, do najbardziej ubogich. 

   Chciałbym Kościoła ubogiego dla ubogich jest swego rodzaju odpowiedzią na nasze potrzeby związane z naszą ciekawością. Chcielibyśmy przecież dowiedzieć się jak najwięcej o Ojcu Świętym, a także o tym jaką polityką będzie się kierował w prowadzeniu Kościoła. Interesujące także, wydały mi się wywiady z kardynałem Zenonem Grocholewskim oraz księdzem Andrzejem Koprowskim. Dzięki nim mamy możliwość spojrzeć na Papieża z zupełnie innej perspektywy. Dowiemy się jak jezuici traktują Słowo Boże i jak w związku z tym rozpatrują wybór kardynałów, w wyniku którego został Papieżem jeden z pośród nich. Książka świetna, chociaż po przeczytaniu poczułem pewien niedosyt. Chciałbym poznać trochę więcej szczegółów z przeszłości byłego arcybiskupa Buenos Aires. Zachęcam do przeczytania, bo naprawdę warto.

Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!!

   

   moja ocena: 7,5/10

  

wtorek, 25 czerwca 2013

Czy żyjemy w czasach apokalipsy?



Autor: Dariusz Kowalczyk, Tomasz Rowiński
Wydawnictwo: M
Rok wydania: Kraków 2011
Gatunek: teologia
Liczba stron: 163
Źródło: książka pożyczona
Źródło obrazka:  fotografia własna

   Dariusz Kowalczyk, jezuita, wykładowca teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie jest autorem kilku znanych publikacji. W najnowszej książce odpowiada na pytania  redaktora Tomasza Rowińskiego - historyka idei, również publicysty.

    Wspólne dzieło obu publicystów, ojca Kowalczyka oraz Pana Rowińskiego "Czy żyjemy w czasach apokalipsy?" to książka, która ma być odpowiedzią na wiele nurtujących współczesnych chrześcijan pytań. Tematyka, którą poruszają obaj Panowie dotyczy rozmyśleń, na tematy często poruszane przez Kościół, a także media. 

"Pan zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze - na Syjonie - ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych mięs, z najpożywniejszego mięsa, najwyborniejszych win."

   Na samym początku autorzy próbują odpowiedzieć na bardzo ważne pytanie "Czy wiara w Boga i w Jezusa Chrystusa ma przyszłość?" Dowiemy się jak zrozumieć istotę wiary oraz jak odróżnić prawdziwą wiarę od udawanej. Mam na myśli takiej, do której przyznaje się większość "katolików" mówiąc - "wieżę w Boga ale do kościoła nie chodzę bo nie lubię księdza, albo bo kazania są nudne, czy nie mam czasu." Jeszcze trzydzieści lat temu taka odpowiedź była by po prostu śmieszna. Dziś jest jednak dość powszechna, szczególnie u ludzi mieszkających w dużych miastach. Odchodzimy od wiary. Dlaczego tak jest, czy to Kościół się starzeje, czy my owładnięci chęcią posiadania coraz większej ilości dóbr materialnych, dóbr luksusowych i pieniędzy zapomnieliśmy jak się powinno modlić i wyznawać Boga? Autorzy spróbowali udzielić na te pytania odpowiedzi. Poruszyli także kwestie życia po śmierci. Każdy kiedyś umiera, więc każdy jest ciekaw co go czeka po śmierci, nawet ateista. Na podstawie Pisma Świętego profesor Kowalczyk przybliża nam jak wygląda niebo, także czym jest czyściec i czy w ogóle istnieje. Objaśnia również jak powinniśmy pojmować wizję piekła, a także czym jest, tak często ostatnio nagłaśniany koniec świata - apokalipsa. Bardzo ważną kwestią jest również seks. Temat istotny dla młodzieży, którą próbował przygotować Jan Paweł II, a który kontynuują jego następy. W książce znajdziemy także wzmiankę o inwitro i o tym jak tę sprawę rozpatruje Kościół. Oczywiście sam "Kościół" również został omówiony przez Panów publicystów.

"Wszak wielu ludzi rzeczywiście szuka Boga, ale w sposób egoistyczny, skoncentrowany na własnych, materialnych, a czasem emocjonalnych potrzebach."

   Nie chcę jednak za wiele zdradzać, więc napiszę, że odpowiedzi ojca profesora, są udzielane w bardzo przemyślany sposób. Na pochwałę zasługuje również redaktor Rowiński, bez odpowiednich pytań, nie było by przecież odpowiednich odpowiedzi. Publikacja w pełni zaspokoiła moją ciekawość. Wiem, że wielu ludzi nie ma skąd czerpać wiedzy, albo po prostu się wstydzi poruszać podobne tematy. Niesłusznie, rozmawiajmy o Bogu, to nasza wiara i trzeba ją pielęgnować, a żeby to robić trzeba najpierw ją zrozumieć.

   W ręce wpadło mi pierwsze wydanie, dlatego nie jest ono pozbawione kilku prawie niezauważalnych błędów, głównie interpunkcyjnych. Przypuszczam, że w późniejszych wydaniach będą one poprawione. Nie zetknąłem się wcześniej z podobną budową książki. Wygląda ona jak wywiad, czyli pytanie i odpowiedź. Przyznam, że ułatwia to czytanie i zastosowanie tego typu formy się sprawdza, ponieważ można przerwać w każdej chwili czytanie i nie gubi się wątków. W publikacji znajdziemy cytaty nie tylko z Biblii ale również z książek filozoficznych i psychologicznych. Jest to niezwykle wartościowa książka. Udzieliła mi kilu znaczących odpowiedzi, które od dawna mnie nurtowały. Myślę, że każdy znajdzie w niej tego czego szuka, czyli konkretnych odpowiedzi i mam nadzieje, że "zagubiona owieczka", zbliży się dzięki  tej pozycji do Boga. 

moja ocena: 7,5/10