Szubienicznik. Falsum et verum

Autor: Jacek Piekara
Rok wydania: Kraków 2014
Gatunek: przygodowa, kryminał
Liczba stron: 340
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo Otwarte

Przygody Jacka Zaręby poznałem przy okazji pierwszej książki Jacka Piekary. Powieść zrobiła na mnie wielkie wrażenie. Kontynuacja pierwszego tomu również mnie nie zawiodła. Dla tych, którzy nie mieli okazji jeszcze sięgnąć po Szubienicznika, kilka wyjaśnień – Jacek Zaręba reprezentuje prawo, ściga oprychów i stawia ich przed wymiarem sprawiedliwości. Często sięga po szable, ale robi to z rozwagą i tylko wtedy, kiedy słowa nie odnoszą skutku.

Falsum et verum (fałszywe i prawdziwe)

W poprzedniej części został oskarżony przez Saladyna o to, że go okradł i zhańbił jego córkę. W tej części sprawa się wyjaśnia. Dodatkowo ktoś zaprosił w imieniu Ligęzy gości do jego majątku. Przyjeżdża również Zaręba, który ma wyjaśnić dziwne historie. Po przesłuchaniu świadków, dojdzie w końcu do połączenia wszystkich wątków z pierwszej części. Trzy nieszczęśliwe historie zaczynają się łączyć w jeden wspólny wątek.

Audaciter et sincere (odważnie i szczerze)

Warsztat pisarza utrzymuje poziom i przy tej części. Fabuła jest nadzwyczaj ciekawa, pełna zwrotów akcji i opowieści z czasów sarmatów. Akcja osadzona w Polsce szlacheckiej przyciąga fanów epoki, niczym pszczoły do miodu. Sam bohater jest osobą nieustępliwą jeśli chodzi o prawo. Uważa, że każdy musi go przestrzegać, niezależnie od rodu i majątku.

Pectore ab imo per dies noctesque (z głębi serca dniami i nocami)

Powieść kończy się w podobny sposób jak pierwszy tom. Czytający nie może się doczekać dalszego ciągu. Lektura chociaż nie co krótsza od poprzedniej, wydaje się być lepiej przemyślana i bardziej spójna. Powieść składa się z opowieści wysnutych przez ludzi, którzy przewijają się przez całą przygodę. Dowiemy się wiele o tym, jak wyglądało życie za czasów szlachty z tych niesamowitych anegdot. Czytamy tylko, kiedy znamy już pierwszą część. Polecam fanom twórczości Piekary, a także osobą, które zaczytują się w powieściach historycznych, typu Sienkiewiczowska Trylogia. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. 

Szubienicznik

Autor: Jacek Piekara
Rok wydania: Kraków 2013
Gatunek: przygodowa, kryminał
Liczba stron: 456
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo Otwarte

Szubienicznik Jacka Piekary, to kryminał osadzony w czasach króla Jana III Sobieskiego. Główny bohater – Jacek Zaremba, jest łowcą głów. Ściga wyjętych spod prawa bandziorów. Autor wymyślił interesującą fabułę, która rozpoczyna się od dziwnych dramatycznych listów i wciąga nas w samo serce szlacheckiej intrygi.

Książkę czyta się łatwo i przyjemnie, jednak na rozwinięcie akcji, trzeba troszkę poczekać i uzbroić się w cierpliwość. Odnoszę wrażenie, że pisarz koniecznie chciał sprzedać nam kawałek historii Polski i w związku z tym, urozmaicił swoje dzieło opisami zachować oraz obyczajów szlachty. Jest to bardzo ciekawy zabieg, ale troszkę tego za dużo. Lektura staje się przez to nieco nużąca. Na szczęście są to tylko fragmenty książki. Przebrnąwszy więc przez ¼ utworu, możemy liczyć na to, co nas najbardziej ciekawi w kryminałach, czyli mroczną tajemnicę i stróża prawa, który próbuje ją rozwikłać.

Główny bohater jest osobą, która pozwala się lubić. Żołnierz, postać etyczna i poukładana, troszkę przypomina „małego rycerza” bohatera z utworu Sienkiewicza, zresztą cała powieść również przypomina trylogię. Strasznie dużo dialogów, miejscami brakowało typowych opisów otocznia, za to same postaci fantastycznie nakreślone.

Uwielbiam historię, dlatego książkę pana Jacka bardzo polubiłem i na pewno sięgnę po następne. Zachęcam do poznania tej wspaniałej kryminalistycznej powieści. Świat osadzony w przeszłości naszej Ojczyzny, wart jest poświęcenia tych kilku godzin.