Ciemne postacie w historii Kościoła

Autor: Michael Hesemann
Rok wydania: Kraków 2013
Gatunek: publicystyka, teologia, historia
Liczba stron: 344
Źródło/Wydawnictwo: Wydawnictwo M
Źródło obrazka: obrazek skopiowany ze strony Wydawnictwa M








  

„To są tajemne słowa, które wypowiedział Jezus żywy, a zapisał je Didymus (bliźniak) Juda Tomasz. I rzekł: Kto odnajdzie znaczenie tych słów, ten nie zakosztuje śmierci”.¹

  Kościół to jedna z najstarszych instytucji na świecie. Historia Kościoła sięga kilka stuleci. Pełna jest niejasności, mitów i legend. Często fundamentem tych historii były kłamstwa, budowane na fałszerstwie, złej interpretacji Biblii lub specjalnie spreparowanych opowieściach, mających na celu oczernić Kościół i nabić portfele łowcą skandali. Teksty z Ewangelii Tomasza to tylko kropla w morzu wśród wielu znalezionych, nie do końca potwierdzonych faktami historycznymi opowieści.

  Autor, Michael Hesemann, historyk, specjalista od tematyki biblijnej, podjął próbę wyjaśnienia najczarniejszych stron w historii Kościoła. I tak w swej książce pod tytułem Ciemne postacie w historii Kościoła, na podstawie bogatej dokumentacji i co za tym idzie badań i faktów historycznych ujawnia pochodzenie najbardziej spektakularnych postaci Kościoła. Poczynając od samego Jezusa, poprzez postaci takie jak Maria Magdalena, papieżyca Joanna i Judasz, a skończywszy na tak zwanym Papieżu Hitlera. Poznamy kulisy wojen krzyżowych, tajemnicy Świętego Graala oraz prawdę o rozłamie Kościoła. Bardzo ciekawy jest także rozdział dotyczący zwojów z Qumran nad Morzem Martwym. Jak pisze autor, wywołały one trzęsienie ziemi w świecie nauki.² Miały być starsze od znalezionych wcześniej rękopisów Biblii z IV wieku. Nie zdradzając jednak zbyt wiele, dodam tylko, że autor wyjaśnia całą historię związaną z tym artefaktem.

„Dieu le veut!”³

  Książka Hesemanna to jedna z lepszych pozycji o tematyce czarnych legend Kościoła. Autor wyjaśnia naukowym okiem, jak było naprawdę. Widać jak snute opowieści są naiwne i jak bardzo ich autorzy się mylili, co ciekawe po wyjaśnieniu, znalezieniu źródła historii i ustaleniu faktów i tak znajdują się ludzie, którzy wierzą w prawdziwość tych mitów. Widocznie prawda nie jest tak sensacyjna jak kłamstwa.

Legendy wijące się wokół zakonu templariuszy i Graala zostały nie jeden raz pokazane w kinie. Siła z jaką podobne tematy przyciągają publikę jest wręcz niesamowita, widać to na podstawie wielomilionowej oglądalności. Jak twierdzi autor aby zarobić pieniądze na dobrej książce, czy filmie wystarczy napisać coś złego o Kościele. Dokument pełny jest rozważań na temat ewangelii z gnostykami. Interesujący jest punkt widzenia gnostyków szczególnie na temat wypraw krzyżowych, czy inkwizycji. Hessemann i tu broni Kościoła, podając naukową tezę tych najczarniejszych kart średniowiecza. Każda teoria potwierdzona jest faktem dlatego ta publikacja powinna być traktowana jako syntezę historyczną na temat teologii, a właściwie legendarnych przypowieści.

  Pozycja niemalże obowiązkowa dla fanów teorii spiskowych oraz legend. Budowa książki to publikacja historyczna ale czyta się ją lekko ponieważ nie jest to typowy dokument, a raczej zbiór powieści historycznych z komentarzami autora. Polecam, publikacja niezwykle wciągająca. 

moja ocena: 8/10

Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa M za co serdecznie dziękuję!!! 

    

 

1Michael Hesemann, Ciemne postacie w historii Kościoła, Kraków 2012, s. 29.

2Ibidem, s. 67.

3Ibidem, słowa oznaczają: Bóg tak chciał, s. 115.